Aangezien wij de neiging hebben om in ons hoofd te zitten en het leven proberen te beheersen door alles in delen op te knippen, te fragmenteren, gaat er in de regulering van het evenwicht nog al eens wat mis. We raken oververhit, zijn onzeker, ondoelmatig en verliezen plezier in de dingen die we doen en bovenal we voelen ons niet gelukkig. In ons hoofd zitten betekent piekeren (malen), het niet voelen, zien of onderkennen van signalen.
Signalen die betrekking kunnen hebben op alle niveaus van ons functioneren. Van het fysieke signaal dat eten, drinken, rust en afwisseling regelt tot aan het meer emotionele en of inzicht verkrijgende niveau aan toe. Signalen over ons zelf en of onze omgeving, signalen die mij laten weten dat ik me onzeker voel, ergens tegen opzie, ontevredenheid ervaar (omdat ik bv. al lang weer aan iets anders toe ben), me tekort gedaan voel, wie of wat op dat moment mijn zorg en of aandacht nodig heeft, me als een vis in het water voel etc. etc.
Het effect van het in ons hoofd zitten is te vergelijken met het op voorhand afplakken van het oliepeil lampje op het dashboard van een auto. Het signaal wordt wel gegeven, maar kan in dit geval letterlijk niet gelezen worden. Een adequaat “antwoord” zal dus altijd uit blijven.
We hoeven geen automonteurs te worden om op een juiste manier met een auto om te kunnen gaan. We hoeven slechts te leren de signalen van het dashboard te leren verstaan en dien overeenkomstig te handelen. Hierdoor creëren we een optimaal klimaat om de auto tot zijn maximale prestaties te laten komen.
Een gelukkig en vitaal leven is meer dan bekwaamheden en vaardigheden. Het gaat verder dan een openstellen van de geest, hoewel het een groei van de geest vereist. Het betekent dat het leven een schepping is, iets dat je creëert in plaats van alleen maar ondergaat.
In individuele sessies wordt middels de dialoog onderzocht hoe ik mezelf zie en ervaar, of ik me een lijdend voorwerp voel of mede creator van mijn eigen leven. In welke mate ik mijn eigen signalen ken/registreer en versta.
Op deze wijze komt het proces van zelf bewust wording opgang en daarmee ook een natuurlijk verantwoordelijkheidsbesef. Ik leer mezelf te verantwoorden naar mezelf over het hoe en waarom/ of het waarom niet van mijn handelen.
Veel van de mensenheb ik op deze wijze, in de loop van de jaren, stappen zien zetten, de een stap voorwaarts en de ander een zogenaamde stap achteruit. De uitkomst bracht altijd een groei van vitaliteit en geluk met zich mee. Mensen vonden een passendere baan, lieten bepaalde ambitie los, waardoor ze niet meer op de topjes van hun kunnen behoefden te lopen of durfden juist wel ‘n bepaalde uitdaging aan te gaan.
De stappen die gezet werden kwamen te voorschijn uit het proces van zelfonderzoek, het waren dus nooit doelen die op zich zelf stonden en of bedacht waren. Het waren logische gevolgen.